Yuva

Hayat üzerine daha çok yazasım var bugünlerde. İstanbul’a döndüğümden olacak. Şehirde beni en çok yoran şeylerden biri de tüketim çılgınlığının bir parçası olarak gördüğüm inşaat çalışmaları. Özellikle lüks ya da değil site hayat tarzının bu kadar dayatılmasını, bir nimet, bir farklılık olarak sunulmasını anlayamıyorum. Her yerde birbirinin aynı, kat kat göğe çıkan, korumalı güvenlikli, hijyenik ve düzenli bahçeleriyle ve yer altına inen karanlık otoparklarıyla insanlara belirli bir hayat tarzı ve standardi satan binalar görüyorum. Gün geçtikçe artıyorlar. Kısa bir süre buralarda yaşamayı tercih eden genç nüfus ne kadar bana normal gelse de, bu tarz evleri aileleri ile yaşamak için satın alanları anlamıyorum. Sadece fiyatlar uçmuyor buralarda. Hayaller de değerler de uçup, yitip gidiyor.
Yuva demenin bahçeden çıkan ağaca uzanan bir pencereyle, komşudan gelen bir tas aşureyle, atadan anadan kalan bir iki eşyayla dürülmüş, yeni evli hayalleri, çocuk sesleri ve yaşlılık demleriyle ad bulmuş bir yer olduğuna inanarak büyüdüm ben. Bu yapay siteler ve yapay hayatları evle, yuvayla bağdaştıramıyorum. Ve bu tarz yerlerin olması gereken, alınması gereken evler olduğunu anlatan reklamların gitgide artmasını üzüntüyle takip ediyorum. Steril binalar ve steril insanlar yaratmak için sistemin seçtiği yol bu. Hatıralarımızı sistem seçip şekillendiriyor. Restoranları, kafeleri, mağazaları, komşuları belirli. Güven duygusunu göğe uzanan katlar, gülümseyen görevliler, kameralar sağlarken içimizdeki insan daha çok düşüyor tekinsiz kuyulara. Çocukların oyun kuralları büyüklerin ev tercihiyle şekilleniyor plastik çimlerle kaplı alanlarda. Yemekler kuryeyle gelirken, dadılar bebek bekliyor. Para akarken fütursuzca, hayat da boş boş akıp gidiyor. Güven ilk ailede başlar diye bildim ben, yuvada, ana baba kucağında, ağaç altında. O da paketlendi, rafta sunulur oldu ailelere. Yuva gitti lüks siteler geldi.

Reklamlar
Bu yazı Sürdürülebilir Yaşam içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

2 Responses to Yuva

  1. yaşın dedi ki:

    Kutluyorum Selen,değişimi ne güzel anlatmışsın,sevgiler,

  2. earthened dedi ki:

    Çok sağolun, ne yazık ki gün geçtikçe şehri bile özleyecek hale geliyoruz, kırsal bir kenara dursun. Size de sevgiler ve güzellikler.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s