3. Döneme Doğru

Cordoba’daki dönem sona erdiğinde Türkiye’ye merakla ve biraz da derslerden kaynaklanan ufak bir hayal kırıklığıyla döndüm açıkçası. Bazı şanssızlıklar yüzünden sürdürülebilir tarım üzerine çok fazla ders göremedim ikinci dönem, çiftlik de gezemedim pek. Bir tek dünya sera merkezi olan Almeria’yı gezmek beni çok etkiledi diyebilirim. Norveç’te geçirdiğim ilk dönem öyle değildi dolu dolu geçmişti tarım söz konusu olunca. Cordoba’da ise canlı bir hayat vardı daha çok, sokaklarda insanlar, güzel yemekler, restoranlar, kafeler, barlar, her daim neşe dolu insanlar. Dersler, okul, çiftlikler değil ama insanlar etkiledi beni. Bir de tabi çiçekler. Cordobalılar için hayatın anlamı çiçeklerdi sanki. “Patio” denen avlularında çiçeklerle hayat buluyorlardı, sıcak güneşle kavrulan günlerinde yapraklarla serinliyorlardı. Türkiye’ye çiçek aşkı ile döndüm.

Yaz ise hızlı başladı. Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi’nde staj yaptım çiçeklere olan aşkım pekişti, isim buldu. İstanbul’un göbeğinde yeşil bir dünya varmış haberimiz yokmuş dedik. Sonra “Permakültür Buluşması” yaşandı, neşeyle sonuçlandı, birçok yeni kapıyı açıp eskileri kapadı, soru işaretlerimizi ünleme çevirdi. Doğa sevdamız büyüdü, yüceldi. Yepyeni insanlar eski dostlarla eğlendik, hüzünlendik.

3. dönem ise kapıda. Ders göreceğim son dönem olacak bu, sonra ise tez. Bu sefer istikamet Viyana. Gittikçe yaklaşıyorum Türkiye’ye, gittikçe kalabalıklara, şehirlere geri dönüyorum. Önce Norveç’te küçücük bir kasabadaydım, karda bisiklet sürdüm, buz soludum. Sonra Güney İspanya’daydım arnavut kaldırımlı sokakları arşınladım güneşte, çiçek gölgesinde, şimdi ise Orta Avrupa’da olacağım. Avusturya organik tarımda çok ileri diye biliyorum, biraz da ondan seçtim orayı, güzel dersler göreyim, iyice öğreneyim sürdürülebilir tarımı diye. Ama gitmeden rotamda başka yerler de var: Avrupa Organik Tarım Öğrencileri Ağı’nın (ENOAS) senelik buluşması, Agroekoloji Yaz Okulu, belki İtalya Slow Food Peynir Buluşması… Kısacası rota kalabalık, duraklar çok, önümde ise hala belirsiz ama doğru bir yol. Kalbimde, aklımda hep hayaller, gene çantayı sırtlıyorum.

Reklamlar
Bu yazı Agroekoloji, Hatıralar içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s