Sebze Mi Meyve Mi?

Geçen gün televizyonda bir yarışma programının tam da bana uygun bir yerine denk geldim. Soru şu: hangisi meyveleri yenen bir sebzedir? Soru biraz garip duruyor ama anlaşılıyor gene de. Cevap şıkları: marul, karnabahar, havuç ve domates. Marul ve karnabaharı nasıl olduysa hemen elediler; düşünüyorum da aslında karnabahar da yarışmacıları terletebilirdi (bu sebzenin yenen kısmı olmamış çiçek halidir). Sona kalan seçenekler havuç ve domatesti. Ve yarışmacılar havuç diyerek ellerindeki paradan oldular!!!

Kimse bitkilerin fizyolojisini bilmek zorunda değil elbet; bitkinin neresinde ne oluyor, neresinde ne bitiyor bunlarla bilimsel olarak uğraşması gerekenler uğraşsa da yeterli olur. Ama domatesin çiçekten geliştiğini bilmemek bence üzücü bir durum. Havucun kök olduğunu bilmemek de aynı şekilde, üzücü ve can sıkıcı. Latince çılgın isimleriyle tanınan, dünyanın öte diyarlarında yetişen nadir bir tür değil ki, domates bu domates. Sabah akşam yıkayıp, dilimleyip, kesip, doğrayıp, yemeğe, salataya katıp ağzımıza attığımız domates! Hani salkımıyla satılır, yeşil yeşildir tepesinde… Hele havuç, hiç bilmesek çizgi filmlerde tavşanların topraktan çıkardığını görmüş olmamız lazım! Hoş çizgi filmler de eskisi gibi değil ya artık çocuklar tavşan bile görmüyor, havucu nerede görecekler…

Toprağı bilmeyen nesiller olmuşuz diyoruz ya işte kanıtı. İki genç yarışmacı yerinde aslında hepimiz olabilirdik. Bilmiyoruz ki. Patlıcanın olmamışını nerede gördük ki? Kabak kimle akrabadır biliyor muyuz? Hiç inceledik mi elimize alıp bir elmayı, armutu? Meyvesi nasıl oluşur, çiçeği ne renktir domatesin? Çekirdek nedir, nasıl can taşır hiç sorduk mu?

İnsan bu, kendini bile unutmuş, meyveyi sebzeyi nereden bilecek diye düşünüyorum kimi zaman. Vücut kimyamızı dinlemeyi bilmez olmuşuz, sesleri, tatları almaz. Dengeleri görmez, iç gelgitleri hissetmez olmuşuz. Kadınlar kadın olmayı külfet saymış, adamlar güçlü olmayı cani. İnsan olmayı robot olmak sanmışız, teknolojiyi ise can dost. Dünyayı ise öteki sanmışız ya işte orada durmuş zaman. Çiçekler gözlerimize açmamış, meyveler tenimizi tatmamış. Bakmışız görmemişiz, bakmışız görmemişiz, zamanla zaten bakmak da yitmiş.

Sebze mi, meyve mi diye daha çok sorar, para kaybeder insan aslolanı sormadıkça. Bir domateste bütün bir hayat var aslında, ah bir bilsek. Baksak yaprağına, çiçeğine, meyvesine, çekirdeğine, coşsak sevinçten, şükürle dolsak cana, canana, yaradana. Orada kendimizi bulsak, doğumdan ölüme. Ve tat versek başkalarına tıpkı domates, havuç ve diğerleri gibi, sırf bütünün bir parçası olduğumuz için.

Reklamlar
Bu yazı Doğa, Yemek/Gıda içinde yayınlandı ve , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

One Response to Sebze Mi Meyve Mi?

  1. newskirl dedi ki:

    merhaba yine ben. aslinda bu bloga rastlamak beni cok rahatlatti diyebilirim. uzun yillar Istanbulda yasamis, simdilerde Fransanin tasrasinda yasayan, esi ziraatci olan biri olarak nihayet bu konuda birilerinin fikirlerini okumak icime su serpti.
    biz kentlerde yasayan insanlar olarak, tam bir kapitalis canavarlara donusuyoruz. hayatimin ilk 27 senesi hic bir kere bile gercek anlamda ne nasil yetisir, ciftci olmak nedir, acaba yillik izinleri ne zamandir, nasil markete gelir bir elma, ekmek dusunmedim bile. aman hayat soyle bir 20 km den olusuyor mantigiyla yasamisim. tatillerde de yemek yemek ama neyi yemek bilememisiz. simdi bakinca geriye cok mutluyum artik Istanbulda veya baska bir buyuk sehirde yasamadigima ve kucuk bir hayatim olduguna. sutumu, etimi, sebzemi ve meyvemi ureticiden aliyorum. buyuk marketlerde midem bulaniyor 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s