Küba’dan Hikayeler

Bugün bir arkadaşım Küba’dan bahsedince bu konudaki ilginç bir hikayeyi anlatmak istedim. Agroekoloji ve sürdürülebilir gıda derslerinde Küba’da gerçekleştirilmiş olan gıda güvencesi çalışmaları sık sık anlatılır, bu konuda daha fazla bilgi için internette de birçok kaynak bulabilirsiniz.

Küba 1990’lara kadar Sovyet ülkeleri ile ticaret yapıyorken (şekerine karşılık petrol) Sovyet rejiminin yıkılması ile ciddi bir gıda güvencesi sorunu ile karşı karşıya kaldı. Gıdada çıkan sorun tarımın tamamen tarımsal girdilere bağımlı olmasıydı. Küba dışarıdan traktör, pestisit, kimyasal gübre gibi girdiler satın alarak tarım yapan bir ülkeydi ve ticaret kesilinde tarım durma noktasına geldi. Bu dönemde ABD’nin de fırsatı kollayıp ticaret ambargolarını arttırması ülkede insanları açlığa sürükleyecek derecede yüksek bir gıda sıkıntısı baş göstermesine yol açtı ve günlük kalori alım miktarları düştü. Küba’nın %80’i şehirleşmişti ve zaten tarım alanları dardı bu sebeple ortaya çıkan gıda krizi büyük tehlike yaratıyordu.

Krizi çözmek için ilk başta Tarım Bakanlığı’nda Kent Tarımı birimi kuruldu! Havana ve etrafında tarım için yer açılması gündeme geldi ve çalışmalar başladı. Öncelikle asfaltlanmış ve topraksız arazilerde yükseltilmiş yataklar kurulup üzerlerinde bahçecilik çalışmaları başlatıldı. Bunlara “organiponicos” deniyor. Daha sonra kullanılmayan topraklar, bahçeler üretim için yeniden yapılandırılmaya başlandı. Bu sırada insanların evlerinin etrafındaki bahçeler de üretim için açıldı. Kısacası şehirdeki her nokta değerlendirilmeye başlandı ve hepsi ürün getirecek şekilde yeniden düzenlendi. Bütün bunlar olurken kimyasal girdi yokluğu da daha ekolojik bir tarım yönteminin benimsenmesine yardımcı oldu. Okuduğum kaynakta veriler oldukça ilginç. Örneğin 2003 senesinde 1 milyon ton organik kompost üretimi olmuş, 1997 yılında şehirde 12 tane tohum bankasi kuruluymuş, Bitki Koruma Enstitüsü 220 merkezde ekolojik koruma tekniklerini yaymak için çalışıyormuş…Hatta ve hatta traktör ve petrol olmadığı için yeniden kağnı kullanımı başlamış ve petrole bağımlılık olmadan da tarım yapılır olmuş.

Evet bu süreçte şeker, tütün gibi dünyaya üretilen ürünlerde de artış olmuş ve Küba küresel ticaret ağına girmiş; bunun ne kadar sürdürülebilir olduğu elbette ki tartışmalı. Fakat genele baktığınızda açlık sınırından kendi kendine yeterliliğe doğru inanılmaz bir süreç görüyorsunuz: 2000 yılına gelindiğinde Küba çoktan kriz öncesi dönemdeki normal durumundan daha çok gıda üretir hale gelmiş.

Kaynaklar
Sinan Koont, Food Security in Cuba (http://monthlyreview.org/2004/01/01/food-security-in-cuba)

http://www.climate.org/topics/international-action/urban-agriculture/havana.htm

Reklamlar
Bu yazı Sürdürülebilir Tarım, Tarım, Yemek/Gıda içinde yayınlandı ve , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

One Response to Küba’dan Hikayeler

  1. Cem dedi ki:

    Çok güzel bir yazı olmuş, tarihi süreç hakkındaki bilgi birikimin çok etkileyici çünkü ben birebir senin anlattıklarını (daha turistik ve light bir versiyon olarak) Kübalı rehberimizden dinledim. Yazına ekleyebilmen için vaktim olursa 1-2 tane foroğraf da göndermeye çalışırım. Kristof Kolomb, Küba’ya ayak bastığında “Burası yeryüzündeki cennet olmalı” demiş!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s