Tohum

Sabah olmuş ve gözlerimiz ağrıyor, başımız çatlıyor yorgunluktan. Günlerdir evde, sokakta ve kalbimizde direniyoruz, bir oluyoruz, bütün oluyoruz.

Tohum dedik, en başta tohum vardır dedik hep.
O tohumlar bir kere saçıldı mı toprağa bir daha durduramazsın dedik.
Büyürse tohum hepimiz büyürüz dedik.
Ve büyüyüp de çiçek, ot, ağaç oldu mu o tohum, gölgesinde canlanırız dedik hep.
Şimdi büyüyor tohum, plastik gölgelere inat kendi gölgesini, kendi geleceğini yaratıyor.
Dediklerimiz gerçek olmasın diye uğraştılar ama olmuyor, olmuyor bozuluyor planlar.

Tohumumuzu koruyalım diye bağırıyorduk ya hani, işte bu sebeple diyorduk. Tohum kendi toprağında, kendi suyunda, kendi havasında ve kendi geninde doğru gider diyorduk, işte bundan.
Bu yüzden karşı çıktık tohumun, toprağın, suyun ve havanın satılmasına.
Büyümesin diye satıldılar, yücelmesin diye hor görüldüler, bir olmasın diye parçalandılar ayrıldılar birbirlerinden hepsi. Bütün doğa parça parça edildi.
Oysa unuttukları bir şey vardı. Tohum bu, öyle küçük ki, bir yolunu bulur. Bir rüzgar yeter onu taşımaya. Bir kıvılcım yeter onu canlandırmaya. Toprağını da beller, suyunu da beller, havasını da beller kendi başına. Sahip çıkar hepsine.

Tohum bu, bir kere kalbi atmaya karar versin, durduramazsın, olduğu yerde, durduğu yerde can taşıyacaktır, can olacaktır milyonlara, milyarlara.
Kötülüğe karşı iyilik olacaktır.

Reklamlar
Bu yazı Sürdürülebilir Tarım içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s