Karadeniz

Bu aralar yazamıyorum çok, aslında yazasım da yok. Biraz kafa izni, biraz fiziksel dinlence halleri, biraz da ruhsal inziva durumları.

Eş durumundan kaynaklanan yıllık Karadeniz gezimizi yaptık geldik İstanbul’a. Gene yemyeşil gene masmavi Karadeniz kıyıları. Bakıyorsunuz, bakıyorsunuz ve iki rengi gene gride buluşturuyorsunuz. Yason Burnu gene hüzünle karşılıyor sizi, rüzgarında serseme dönerken gene Karadeniz çarptı ah! diyorsunuz. Kilise zaten susmuş, sessiz. Argonotlar gelmiş gitmiş ama herkes aslında kendi hikayesinde bir argonot Karadeniz’de. Ama bir fark var elbet. Onlar Yason’da kıyıya çıkmıştı, siz ise oradan denize atlamak istiyorsunuz delice bir hisle. Rüzgar zaten ensenizde, sırtınızde bir itse yetecek.
IMG_20130820_140356
IMG_20130830_183330
IMG_20130820_131023
IMG_20130830_183502

Her hanede, her köşebaşında mısırlar devleşiyor, boy boy bitiyor yazı devrederken. Koçanları bekliyorlar insanlar heyecanla bu yıl da. Sonra gelsin mısır unları, mıhlamalar, altın rengi ekmekler kış boyu. O altın rengi ekmekleri evde mayalanmış yoğurda kırmak var ya işte o an Karadenizli oluyorsunuz bir daha geri dönmemek üzere.
IMG_20130819_182720

Sonra fındıkla göz göze geliyorsunuz. Ordu’da sizi çevreleyen, sarmalayıp bırakmayan fındık bahçeleri Rize’ye varınca çaya devrediyor nöbetini. Çay akıyor tepelerden, neredeyse üstünüze yağmur gibi akıyor. Fındıklarsa çoktan taşmış yerleri kaplamış. Küme küme insanlar yerlerden bir bir fındık topluyorlar yollar boyunca. Sokaklar, evler fındık bahçeleriyle yarışıyor; bezler, örtüler sereserpe konuşlanmış en ufak boş bir alana ve her yer fındık kaynıyor. Kurusun da yiyelim ninniii. Çay hasadı da başlamış. Yüze yüce tepelerde insanlar minicik. Çay ise sıcacık. Her yerde, her adımımızda çay var.
IMG_20130830_183829
IMG_20130830_184200

Bal festivali diye gittik Batum yollarına kadar fakat göremeden geri geldik. Gene de mısırlar, fındıklar ve çaylar yetti gözlerimizin coşmasına, festivallere doymasına. Çıktık tepelere, köy köy gezdik Ordu’da, Trabzon’da, Rize’de. Mahvolduk o manzaralarda gene. İstemedik mi atlamak, sonsuzluğa karışmak? Gene yemyeşil Karadeniz, gene masmavi ama bir o kadar da gri, hatta siyah. Yağmurunda eridik, yalnızlığında kaybolduk, tepelerinde bittik biz sevdadan. Denizinde ise yek olduk, yok olduk.
IMG_20130818_093942
IMG_20130830_183951
IMG_20130819_145120
IMG_20130818_112214
IMG_20130830_185034

Reklamlar
Bu yazı Doğa, Hatıralar içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

2 Responses to Karadeniz

  1. Yaşın dedi ki:

    Bütün fotoğraflar o.k ama son fotoğraf yok mu?

  2. ascifok dedi ki:

    Evet, o son fotoğraf iç ısıtıyor 🙂 “yek olduk, yok olduk.”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s